Τι είναι Repurchase agreement (repo) and reverse repurchase agreement (reverse repo);


Απαντήσεις





Συμφωνία αντιστροφής με βάση την οποία ο ένας αντισυμβαλλόμενος πωλεί ένα περιουσιακό στοιχείο και αναλαμβάνει την υποχρέωση να το επαναγοράσει από τον άλλο αντισυμβαλλόμενο σε καθορισμένη τιμή και σε καθορισμένη μελλοντική ημερομηνία.

Repo είναι η συναλλαγή στην οποία δανείζουμε ένα χρεόγραφο και λαμβάνουμε μετρητά για τα οποία θα πληρώσουμε ένα χαμηλό τόκο. Όσο πιο σπάνιο είναι στην αγορά το χρεόγραφο που δανείζουμε (special security) τόσο μικρότερος είναι ο τόκος που θα πληρώσουμε για τα μετρητά που θα λάβουμε.

Reverse repo είναι η συναλλαγή στην οποία δανειζόμαστε ένα χρεόγραφο και δίνουμε μετρητά. Από την πλευρά αυτού ο οποίος πωλεί το χρεόγραφο και αναλαμβάνει την υποχρέωση να το επαναγοράσει (repo seller) έχουμε μία συμφωνία επαναγοράς (repurchase agreement, repo). Από την πλευρά του δεύτερου αντισυμβαλλόμενου (repo buyer) έχουμε μία αντίστροφη συμφωνία (reverse repurchase agreement, reverse repo).

Κατά κανόνα, για κάθε συναλλαγή repo συνομολογείται μία αντίστοιχη συναλλαγή reverse repo προκειμένου να επενδυθεί μέσω της δεύτερης η ρευστότητα που προκύπτει από την πρώτη. Όπως ήδη αναφέρθηκε, ο δανειστής του χρεογράφου (repo seller) εισπράττει μετρητά για τα οποία πληρώνει χαμηλό τόκο (repo rate). Στη συνέχεια επενδύει τα μετρητά μέχρι την αντιστροφή της συναλλαγής π.χ σε αγορά χρεογράφου (reverse repo) ή σε κατάθεση έναντι ενεχύρου (collateralised deposit) – ομοίως reverse repo - ή σε απλή προθεσμιακή κατάθεση (uncollateralised deposit) από τις οποίες αναμένει να έχει καλύτερη απόδοση από τον τόκο που θα πληρώσει για τα μετρητά που έλαβε. Για παράδειγμα, εάν για τα μετρητά που έλαβε συμφωνήθηκε επιτόκιο 4,7%, τα μετρητά πρέπει να επενδυθούν με μεγαλύτερο επιτόκιο (π.χ 5,7%) ώστε από το spread να προκύψει κέρδος.

Οι ανωτέρω πράξεις συνάπτονται συνήθως μεταξύ των τραπεζών και των βασικών διαπραγματευτών της αγοράς δηλαδή τους dealers κρατικών χρεογράφων (βλέπε όρο primary dealers). Ο επενδυτής δεν διατρέχει κίνδυνο να υποστεί κεφαλαιακή ζημία γιατί η αρχική αξία αυξάνει με τους τόκους της περιόδου και το αθροιστικό σύνολο είναι το ποσό που καταβάλλεται κατά τη λήξη. Ο μοναδικός κίνδυνος είναι αυτός του αντισυμβαλλόμενου (counterparty risk) και υλοποιείται σε περίπτωση αδυναμίας καταβολής ή πτώχευσης αυτού.

Για το χρεόγραφο που δανείσθηκε γίνεται καθημερινά αποτίμηση σε τιμές αγοράς. Εάν η τιμή αγοράς (market value) για το ποσό του διακανονισμού συν τους τόκους υπερβεί ένα συγκεκριμένο όριο που ορίσθηκε π.χ σε 300.000 ευρώ πάνω ή κάτω από την αρχική του αξία τότε ο αντισυμβαλλόμενος σε περίπτωση υψηλότερης αποτίμησης θα συμπληρώσει την αξία με επί πλέον μετρητά ενώ στην αντίθετη περίπτωση, δηλαδή εάν πέσει κάτω της αρχικής του αξίας, τότε θα επιστραφεί ένα μέρος των μετρητών (margin call). Στη σύμβαση, επίσης, μπορεί να συμφωνηθεί ότι στην αποτίμηση θα ισχύει μία περικοπή (valuation haircut) π.χ θα εκπίπτεται ένα 2% της αξίας του χρεογράφου με τιμές αγοράς ώστε να καταβάλλονται περισσότερα μετρητά σαν ασφάλεια στον δανειστή του χρεογράφου.
Tri-Party Repo, δηλαδή τριγωνική συναλλαγή σε repo, έχουμε όταν παρεμβάλλεται ένας τρίτος που είναι ένας θεματοφύλακας (custodian). Για παράδειγμα, η κεντρική τράπεζα επιθυμεί να αγοράσει ομόλογα με τη ρήτρα της επαναπώλησης και συμφωνεί τους όρους της συναλλαγής με την εμπορική τράπεζα Χ, η οποία ενημερώνει στη συνέχεια τον custodian που τηρεί τον λογαριασμό της. Η κεντρική τράπεζα καταβάλλει μετρητά στον custodian (π.χ JPMorgan, Euroclear, Clearstream), ο οποίος στη συνέχεια μεταφέρει το collateral, δηλαδή τα ομόλογα, από τον τηρούμενο σε αυτόν λογαριασμό ομολόγων της εμπορικής τράπεζας Χ στο λογαριασμό της κεντρικής τράπεζας. Οι αντίθετες κινήσεις θα γίνουν στη λήξη του repo. Σε άλλη περίπτωση, ο θεματοφύλακας μπορεί να παρακρατήσει μέχρι τη λήξη της συναλλαγής το collateral το οποίο αποτιμά καθημερινά με τρέχουσες τιμές αγοράς και διακανονίζει μεταξύ των αντισυμβαλλόμενων τις διαφορές περιθωρίου (margin calls).

Η αγορά repos και reverse repos δεν είναι μία οργανωμένη αγορά στην οποία να μπορούμε να έχουμε κάθε στιγμή διαθέσιμες τιμές μέσω των συστημάτων παροχής χρηματοοικονομικών πληροφοριών. Πρόκειται για μία εξωχρηματιστηριακή αγορά (OTC, Over-The-Counter-market) όπου τα πιστωτικά ιδρύματα δανείζουν και δανείζονται μετρητά έναντι τίτλων που χρησιμοποιούνται σαν ασφάλεια είτε για ίδιο λογαριασμό ή για λογαριασμό των πελατών τους. Στην περίπτωση αυτή η έρευνα των τιμών γίνεται μεταξύ αντισυμβαλλόμενων που έχουν υπογράψει συμφωνίες επαναγοράς και επαναπώλησης τίτλων.

Η σκοπιμότητα για την ανάπτυξη της αγοράς repos και reverse repos προέκυψε από τις ανάγκες σε συγκεκριμένα ομόλογα που έχουν οι διαμορφωτές της αγοράς (market makers). Οι τελευταίοι πωλούν στους επενδυτικούς οίκους ένα ομόλογο που μπορεί να μη βρίσκεται στο χαρτοφυλάκιό τους. Στο διάστημα μεταξύ της πώλησης και της παράδοσης του ομολόγου, ο πωλητής θα καλύψει τις ανάγκες του μέσω δανεισμού ομολόγων.



Προσθήκη νέας απάντησης