Τι είναι Exchange rate target zones;


Στον οικονομικό τομέα, τι σημαίνει ο όρος Exchange rate target zones;

Απαντήσεις





Exchange rate target zones είναι οι ζώνες νομισμάτων με περιορισμένη διακύμανση μεταξύ τους και με στόχο την εξασφάλιση της σταθερότητας του παγκόσμιου συστήματος συναλλαγματικών ισοτιμιών. Πρόκειται, ίσως, για μια επανέκδοση του Ευρωπαϊκού Νομισματικού Συστήματος σε παγκόσμια όμως διάσταση. Η πρόταση, η οποία απαντάται στη θεωρία των ισοτιμιών ήδη από τη δεκαετία του '70, επαναφέρθηκε στο Παγκόσμιο Oικονομικό Φόρουμ του Νταβός του 1998 από τον πρώην Γερμανό Υπουργό των Oικονομικών Όσκαρ Λαφοντέν, έγινε δεκτή από τους Ιάπωνες αλλά απορρίφθηκε από τον τότε Υπουργό Oικονομικών των ΗΠΑ Ρόμπερτ Ρούμπιν. Η πρόταση μπορούσε να περιλάβει ευρύτερες ζώνες όπως η Ευρωπαϊκή Ένωση, η Αμερική και η Νοτιοανατολική Ασία, τη θέσπιση ορίων διακύμανσης και την παρέμβαση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) και των άλλων κεντρικών τραπεζών όταν οι διακυμάνσεις ξεπερνούσαν ένα προκαθορισμένο όριο. Σε περιορισμένη κλίμακα θα περιελάμβανε μόνο το ευρώ, το αμερικανικό δολάριο και το ιαπωνικό γεν και θα απαιτούσε παρεμβάσεις στην αγορά από την ΕΚΤ, του Federal Reserve System και τη Bank of Japan. Όταν ένα νόμισμα ανέβαινε έναντι ενός άλλου, τα επιτόκια του νομίσματος της πρώτης χώρας έπρεπε να μειωθούν για να καταστήσουν το νόμισμα λιγότερο ελκυστικό στους διεθνείς επενδυτές και με τον τρόπο αυτό να αποκατασταθεί η ισορροπία και η διακύμανση μέσα στα όρια. Αντίθετα, τα επιτόκια της ζώνης με το αδύνατο νόμισμα έπρεπε να ανεβούν για να συμβάλουν στη σταθερότητα του συστήματος. Το πιο ισχυρό επιχείρημα κατά της πρότασης είναι ότι η ισοτιμία ενός νομίσματος πέφτει όταν η χώρα του ευρίσκεται σε καθοδικό οικονομικό κύκλο. Εάν ανέλθουν τα επιτόκια ο κύκλος θα γίνει χειρότερος αφού θα υπάρξει απουσία επενδύσεων και οικονομική ύφεση. Στο παρελθόν περιορισμένη συνεργασία στον τομέα αυτό είχαμε με α) την Plaza Agreement του Σεπτεμβρίου του 1985 για το δολάριο, το γεν και το γερμανικό μάρκο με στόχο τη λογική υποτίμηση του δολαρίου και β) με το Louvre Accord του Φεβρουαρίου του 1987 που επιδίωξε στη συνέχεια τη σταθεροποίηση των συναλλαγματικών ισοτιμιών στα τότε επίπεδα. Αυτές οι συμφωνίες δεν περιείχαν τιμές αναφοράς ενώ κανονικά μία ζώνη νομισμάτων περιλαμβάνει προκαθορισμένα όρια διακύμανσης από την κεντρική ισοτιμία και παρεμβάσεις στα όρια.



Προσθήκη νέας απάντησης