Τι είναι European Parliament;


Κατηγορίες: 

Απαντήσεις





Είναι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (EK). Ιδρύθηκε το 1957 με τη Συνθήκη της Ρώμης.

► Τα όργανα του Ε.Κ. είναι: α) το Προεδρείο με ένα Πρόεδρο και 14 Αντιπροέδρους που εκλέγονται για μια θητεία 2,5 χρόνων β) η ολομέλεια των βουλευτών γ) 20 επιτροπές και δ) η Γραμματεία. Οι μηνιαίες σύνοδοι της ολομέλειας, στις οποίες παρευρίσκονται όλοι οι βουλευτές, πραγματοποιούνται, για μια εβδομάδα, στην έδρα του Κοινοβουλίου στο Στρασβούργο (Γαλλία). Οι συνεδριάσεις των κοινοβουλευτικών επιτροπών και οι συμπληρωματικές σύνοδοι της ολομέλειας (δύο ημέρες το μήνα) πραγματοποιούνται στις Βρυξέλλες (Βέλγιο) ενώ στο Λουξεμβούργο εδρεύουν οι διοικητικές υπηρεσίες (η Γενική Γραμματεία).

Αριθμός ευρωβουλευτών: αρχικά στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο συμμετείχαν 142 βουλευτές από τις έξη ιδρυτικές χώρες της ΕOΚ. Μετά την πρώτη διεύρυνση (Δανία, Ιρλανδία, Ηνωμένο Βασίλειο) που έγινε το 1973 ο αριθμός τους αυξήθηκε στους 198. Από το 1979 ισχύει η άμεση εκλογή τους από τους Ευρωπαίους πολίτες και ο αριθμός τους ανερχόταν σε 410. Το 1981 με την είσοδο της Ελλάδος ο αριθμός τους αυξήθηκε σε 434 και μετά την προσχώρηση το 1986 της Ισπανίας και της Πορτογαλίας σε 518. Το 1996 με την είσοδο στην Ε.Ε. της Αυστρίας, Σουηδίας και Φινλανδίας ο αριθμός των ευρωβουλευτών ανήλθε στους 626.

Μετά την προσχώρηση από 1.5.2004 των 10 νέων κρατών μελών ο αριθμός αυξήθηκε στους 732. Μετά την προσχώρηση από 1.1.207 της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας αυξήθηκε σε 785.

Η Διακυβερνητική Διάσκεψη του 2004 προέβλεψε σαν ανώτατο αριθμό των μελών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου τους 750. Η κατανομή των εδρών στα κράτη μέλη θα γινόταν σύμφωνα με τη μέθοδο της φθίνουσας αναλογικότητας (degressive proportionality), με ένα ανώτατο αριθμό 96 και ένα ελάχιστο 6 εδρών ανά κράτος. Ο ακριβής αριθμός για κάθε κράτος μέλος θα οριζόταν πριν από τις ευρωεκλογές του 2009.

Σύμφωνα με τη Συνθήκη της Λισσαβόνας της 13.12.2007, η οποία θα ισχύσει από το 2009, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δεν θα έχει περισσότερα από 751 μέλη μη συμπεριλαμβανομένου του προέδρου.

Αρμοδιότητες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου:
1) Νομοθετικές

η Συνθήκη του Άμστερνταμ:
–Απλοποίησε τη νομοθετική διαδικασία. Στο εξής υπάρχουν μόνο η διαδικασία της συναπόφασης, της σύμφωνης γνώμης και της διαβούλευσης.
– Συντόμευσε χρονικά και διαδικαστικά τη νομοθετική διαδικασία και
– Αποκατέστησε ένα μέρος της θεσμικής ισορροπίας, ενισχύοντας το Κοινοβούλιο με την ουσιαστική επέκταση της διαδικασίας συναπόφασης στο νομοθετικό τομέα.

1Α. Η διαδικασία της συναπόφασης (Co-decision)
Η διαδικασία της συναπόφασης εφαρμόζεται σε 23 τομείς δραστηριοτήτων της Ένωσης. Με την επέκταση αυτή δίδεται στο Κοινοβούλιο η δυνατότητα να θεσπίζει ισότιμα και επί “ίσοις όροις” με το Συμβούλιο σχεδόν το 70% των νομοθετικών πράξεων της Ένωσης. Κανένα κείμενο δεν μπορεί να εγκριθεί χωρίς τη ρητή συμφωνία Κοινοβουλίου και Συμβουλίου.

Από τους 23 τομείς εφαρμογής οι 15 αφορούσαν ήδη υπάρχουσες ρυθμίσεις της Συνθήκης στις οποίες εφαρμόζονταν άλλες διαδικασίες (της συνεργασίας, της διαβούλευσης) και συγκεκριμένα:

ΤΟΜΕΙΣ ΠΟΥ ΑΠΑΙΤΕΙΤΑΙ Η ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΤΗΣ ΣΥΝΑΠΟΦΑΣΗΣ
–Απαγόρευση των διακρίσεων λόγω ιθαγένειας.
–Δικαίωμα διαμονής και ελεύθερης διακίνησης στο έδαφος των κρατών μελών.
–Κοινωνική ασφάλιση διακινούμενων εργαζομένων.
–Διατάξεις που προβλέπουν ειδικό καθεστώς για τους αλλοδαπούς υπηκόους.
–Ρυθμίσεις των κρατών μελών σχετικά με την ανάληψη και την άσκηση μη μισθωτών δραστηριοτήτων (επαγγελματικό καθεστώς, κατάρτιση, όροι πρόσβασης).
– Ασφάλεια των μεταφορών, πρόσβαση στις εθνικές μεταφορές από αλλοδαπούς κοινοτικούς μεταφορείς.
–Διατάξεις της κοινωνικής πολιτικής εκτός από τα μέρη αυτής που υπόκεινται επί του παρόντος στον κανόνα της ομοφωνίας.
–Εκτελεστές αποφάσεις που αφορούν το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο και το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης.
–Μέτρα για την επαγγελματική εκπαίδευση. –Τα Διευρωπαϊκά Δίκτυα.
–Τον τομέα της έρευνας (συμπληρωματικά προγράμματα, προγράμματα περισσοτέρων κρατών μελών).
–Το περιβάλλον (δράσεις για την υλοποίηση των στόχων της πολιτικής περιβάλλοντος). –Συνεργασία για την ανάπτυξη (στόχοι και πολιτικές).
Oι πρόσθετες διατάξεις της Συνθήκης, στις οποίες επεκτάθηκε η διαδικασία της συναπόφασης είναι:
–O τομέας της απασχόλησης.
–Της κοινωνικής πολιτικής - ίσες ευκαιρίες και ίση μεταχείριση.
–Της δημόσιας υγείας.
–Της διαφάνειας.
–Της καταπολέμησης της απάτης κατά των οικονομικών συμφερόντων της Ένωσης.
–Της τελωνειακής συνεργασίας και της ελεύθερης κυκλοφορίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα.

Η νέα διαδικασία της συναπόφασης προβλέπει μέχρι και 3 διαδοχικές φάσεις. Απλουστεύει, όμως, και συντομεύει τη διαδικασία, διότι μια νομοθετική πράξη μπορεί να εγκριθεί ήδη στη φάση της πρώτης ανάγνωσης (πρώτη φάση), αν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δεν προτείνει καμία τροπολογία ή αν το Συμβούλιο συμφωνεί με όλες τις τροπολογίες που έχει υποβάλει το Κοινοβούλιο στη φάση αυτή. Επίσης, το Σώμα μπορεί να προχωρήσει κατευθείαν σε ψηφοφορία απόρριψης, χωρίς να απαιτείται γι' αυτό η δεύτερη ανάγνωση (δεύτερη φάση). Καταργήθηκε, εξάλλου, η τρίτη ανάγνωση σε περίπτωση που αποτύχει η διαδικασία της συνδιαλλαγής.
Επίσης, η νέα Συνθήκη επέβαλε αυστηρότερες χρονικές προθεσμίες: αν το Συμβούλιο δεν εγκρίνει όλες τις τροπολογίες του Κοινοβουλίου στην πρώτη φάση (πρώτη ανάγνωση), τότε συγκαλείται εντός 6 εβδομάδων η Επιτροπή Συνδιαλλαγής Κοινοβουλίου - Συμβουλίου. Το χρονικό διάστημα μεταξύ της δεύτερης ανάγνωσης (δεύτερη φάση) και της περάτωσης της διαδικασίας συνδιαλλαγής δεν επιτρέπεται να υπερβεί τους 9 μήνες.

1Β. Η διαδικασία της σύμφωνης γνώμης (Assent)
Με τη Συνθήκη του Άμστερνταμ η διαδικασία της σύμφωνης γνώμης που συνεπάγεται το δικαίωμα αρνησικυρίας του Σώματος, επεκτάθηκε στις εξής περιπτώσεις:

–Στις διαδικασίες σύνδεσης, τελωνειακής ένωσης και προσχώρησης νέων μελών.
–Στους βασικούς κανονισμούς σχετικά με τους στόχους και κανόνες λειτουργίας των Διαρθρωτικών Ταμείων και του Ταμείου Συνοχής.
–Στη θέσπιση ενιαίας εκλογικής διαδικασίας για την ανάδειξη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. –Στη σύναψη ορισμένων διεθνών συμφωνιών της Ένωσης.
Στις ανωτέρω περιπτώσεις απαιτείται απόλυτη πλειοψηφία των ψηφισάντων.
–Στις αποφάσεις για την επιβολή κυρώσεων στην περίπτωση σοβαρής και διαρκούς παραβίασης θεμελιωδών δικαιωμάτων από κράτος μέλος. Το ένα τρίτο των κρατών μελών μπορούν να κινήσουν τη διαδικασία της διακρίβωσης. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αποφασίζει με την πλειοψηφία των 2/3 των ψηφισάντων στην περίπτωση της έκδοσης «επίσημης προειδοποίησης».

1Γ. Η διαδικασία της διαβούλευσης (Consultation)
Η διαδικασία της διαβούλευσης παρέχει ουσιαστικά μόνο το δικαίωμα της απλής γνωμοδότησης, η οποία δεν δεσμεύει το Συμβούλιο που αποφασίζει στις προτάσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για όλες τις νομικές πράξεις που υπόκεινται σ' αυτήν. Καμία, όμως, νομική πράξη δεν μπορεί να εκδοθεί, αν προηγουμένως δεν έχει γνωμοδοτήσει επ' αυτής το Κοινοβούλιο (υποχρεωτική διαβούλευση).

Η Συνθήκη προβλέπει την επέκταση αυτής της διαδικασίας στους τομείς της δικαιοσύνης και της εσωτερικής ασφάλειας, τη χάραξη των προσανατολισμών για την απασχόληση και στον καθορισμό των κύριων κατευθύνσεων και των βασικών επιλογών του Συμβουλίου στον τομέα της Κοινής Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφάλειας.

2) Δημοσιονομικές

Oι αποφασιστικές αρμοδιότητες του Σώματος που αφορούν την κατάρτιση, την έγκριση του συνολικού προϋπολογισμού της Ε.Ε και τον έλεγχο της εκτέλεσής του παρέμειναν σε ισχύ και προβλέπονταν να επεκταθούν στις επιχειρησιακές δαπάνες που αφορούν τους τομείς της

2) Δημοσιονομικές συνεργασίας, της δικαιοσύνης και των εσωτερικών θεμάτων, όπως επίσης και για τις επιχειρησιακές δαπάνες της ΚΕΠΠΑ (εκτός από τις στρατιωτικές επιχειρήσεις).

3) Ελεγκτικές

Στον τομέα του πολιτικού ελέγχου η Συνθήκη του Άμστερνταμ δεν επέφερε καμία ουσιαστική αλλαγή, αν εξαιρέσει κανείς την έγκριση του διορισμού του Προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Μη έγκριση σημαίνει μη διορισμός οπότε το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο πρέπει να προτείνει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για υποψήφιο νέο πρόσωπο. Βεβαίως, παραμένουν σε ισχύ όλες οι αρμοδιότητες που διέθετε και διαθέτει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ιδιαίτερα έναντι της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Ειδικότερα, οι ευρωβουλευτές υποβάλλουν ερωτήσεις προς το Συμβούλιο και την Επιτροπή και ασκούν δημοκρατικό έλεγχο μέσω της εξέτασης αναφορών που υποβάλλουν οι πολίτες.

Σημειώνουμε ότι το Κοινοβούλιο είναι το μόνο θεσμικό όργανο της Ευρωπαϊκής Ένωσης που μπορεί να ασκήσει κάποια, βεβαίως πολύ περιορισμένη, μορφή κοινοβουλευτικού ελέγχου στην ανεξάρτητη Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.

► Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αποφασίζει κατ’ αρχήν με απλή πλειοψηφία των μελών του. Στην περίπτωση μομφής κατά των δραστηριοτήτων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, αποφασίζει με φανερή ψηφοφορία και με πλειοψηφία των μελών του αλλά απαιτείται και πλειοψηφία των δύο τρίτων των ψηφισάντων. Στη διαδικασία έγκρισης του Προϋπολογισμού της Ε.Ε και μετά το σχέδιο συμβιβασμού της Επιτροπής Συνδιαλλαγής, εφόσον αυτό απορριφθεί από το Συμβούλιο, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο μπορεί να εγκρίνει τις τροπολογίες με πλειοψηφία των μελών του και των τριών πέμπτων των ψηφισάντων.

► Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο διεκδίκησε αλλά δεν κατόρθωσε να πάρει τις εξής αρμοδιότητες: δικαίωμα συμμετοχής στις αναθεωρήσεις των Συνθηκών, κύρωση νέας Συνθήκης, συναπόφαση όσον αφορά το χρηματοδοτικό πλαίσιο και την πλευρά των εσόδων του προϋπολογισμού. Δεν επεκτάθηκε η διαδικασία συναπόφασης στους τομείς της αγροτικής, αλιευτικής, φορολογικής διαρθρωτικής πολιτικής και σε θέματα τουρισμού και ανταγωνισμού.

◘ Σύμφωνα με τη Συνθήκη της Λισσαβόνας της 13.12.2007, η οποία θα ισχύσει από το 2009, αναβαθμίζεται ο ρόλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Περίπου το 95% (από 70% πριν) των νομοθετικών πράξεων της Ε.Ε θα ακολουθεί το σύστημα της συναπόφασης. Αναφορικά με τα στάδια λήψης απόφασης στη διαδικασία ψήφισης των νομοθετικών πράξεων θα ισχύσουν τα εξής:

Πρώτη ανάγνωση (First reading): το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο καθορίζει τη θέση του σε πρώτη ανάγνωση και τη διαβιβάζει στο Συμβούλιο. Εάν το Συμβούλιο εγκρίνει τη θέση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, εκδίδεται η σχετική πράξη με τη διατύπωση που αποδίδει τη θέση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Εάν το Συμβούλιο δεν εγκρίνει τη θέση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, καθορίζει τη θέση του σε πρώτη ανάγνωση και τη διαβιβάζει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Το Συμβούλιο ενημερώνει πλήρως το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για τους λόγους που το οδήγησαν να καθορίσει τη θέση του σε πρώτη ανάγνωση. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ενημερώνει πλήρως το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για τη θέση της.

Δεύτερη ανάγνωση (Second reading): εάν, εντός τριών μηνών από τη διαβίβαση της θέσης, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο: α) εγκρίνει τη θέση του Συμβουλίου σε πρώτη ανάγνωση ή δεν διατυπώσει γνώμη, η σχετική πράξη θεωρείται ότι εκδόθηκε με τη διατύπωση που αποδίδει τη θέση του Συμβουλίου β) απορρίψει με την πλειοψηφία του όλου αριθμού των μελών του τη θέση του Συμβουλίου σε πρώτη ανάγνωση, η σχετική πράξη θεωρείται ότι δεν εκδόθηκε γ) προτείνει, με την πλειοψηφία των μελών που το απαρτίζουν, τροπολογίες επί της θέσης του Συμβουλίου σε πρώτη ανάγνωση, το ούτως τροποποιημένο κείμενο διαβιβάζεται στο Συμβούλιο και στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η οποία γνωμοδοτεί για τις τροπολογίες αυτές. Εάν, εντός τριών μηνών από την παραλαβή των τροπολογιών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, το Συμβούλιο, αποφασίζοντας με ειδική πλειοψηφία: α) εγκρίνει όλες τις εν λόγω τροπολογίες, η σχετική πράξη θεωρείται ότι εκδόθηκε

β) δεν εγκρίνει όλες τις τροπολογίες, ο πρόεδρος του Συμβουλίου, σε συμφωνία με τον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, συγκαλεί την Επιτροπή Συνδιαλλαγής εντός έξι εβδομάδων. Το Συμβούλιο αποφασίζει ομόφωνα για τις τροπολογίες για τις οποίες η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει εκφέρει αρνητική γνώμη.
Συνδιαλλαγή (Conciliation): η Επιτροπή Συνδιαλλαγής (Conciliation Committee) που αποτελείται από τα μέλη του Συμβουλίου ή τους αντιπροσώπους τους και από ισάριθμους αντιπροσώπους του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, έχει σαν αποστολή την επίτευξη συμφωνίας

3) Ελεγκτικές επί κοινού σχεδίου, με την ειδική πλειοψηφία των μελών του Συμβουλίου ή των αντιπροσώπων τους και με την πλειοψηφία των αντιπροσώπων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, εντός έξι εβδομάδων από τη σύγκλησή της, βάσει των θέσεων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σε δεύτερη ανάγνωση. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή συμμετέχει στις εργασίες της Επιτροπής Συνδιαλλαγής και αναλαμβάνει όλες τις αναγκαίες πρωτοβουλίες με σκοπό την προσέγγιση των θέσεων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου. Εάν, εντός έξι εβδομάδων από τη σύγκλησή της, η Επιτροπή Συνδιαλλαγής δεν εγκρίνει κοινό σχέδιο, θεωρείται ότι η προτεινόμενη πράξη δεν εκδόθηκε.

Τρίτη ανάγνωση (Third reading): εάν, εντός της προθεσμίας αυτής, η Eπιτροπή Συνδιαλλαγής εγκρίνει κοινό σχέδιο, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο διαθέτουν έκαστο προθεσμία έξι εβδομάδων από την έγκριση αυτή για να εκδώσουν την οικεία πράξη σύμφωνα με το εν λόγω σχέδιο, με την πλειοψηφία των ψηφισάντων όσον αφορά το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και με ειδική πλειοψηφία όσον αφορά το Συμβούλιο. Σε αντίθετη περίπτωση, θεωρείται ότι η προτεινόμενη πράξη δεν εκδόθηκε. Οι προθεσμίες των τριών μηνών και των έξι εβδομάδων παρατείνονται, αντίστοιχα, κατά ένα μήνα ή κατά δύο εβδομάδες το πολύ με πρωτοβουλία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ή του Συμβουλίου.



Προσθήκη νέας απάντησης