Τι είναι Efficient frontier;


Στον οικονομικό τομέα, τι σημαίνει ο όρος Efficient frontier;

Απαντήσεις





Efficient frontier σημαίνει «σύνορο βέλτιστων επιλογών». Μέθοδος, που αναπτύχθηκε από τον Χάρρυ Μάρκοβιτς το 1952 στο βιβλίο του ‘Θεωρία του Χαρτοφυλακίου’ (Portfolio Theory), για τη βελτιστοποίηση της σύνθεσης των πιθανών χαρτοφυλακίων νομισμάτων ή χρεογράφων με τη μεγαλύτερη αποδοτικότητα και την όσο το δυνατόν μεγαλύτερη αποφυγή των κινδύνων.

● Με τη μέθοδο αυτή αναζητείται ο εντοπισμός χαρτοφυλακίων με τη μεγαλύτερη δυνατή απόδοση για ένα δεδομένο επίπεδο κινδύνου ή η ανάληψη μικρού κινδύνου για ένα δεδομένο επίπεδο απόδοσης. Μπορεί να υπάρχουν πολλά χαρτοφυλάκια με την ίδια τυπική απόκλιση (standard deviation). Η θεωρία του μοντέρνου χαρτοφυλακίου υποθέτει ότι για μια ειδική τυπική απόκλιση, ένας λογικός επενδυτής θα επιλέξει το χαρτοφυλάκιο με τη μεγαλύτερη απόδοση. Μπορεί, όμως, να υπάρχουν πολλά χαρτοφυλάκια που έχουν την ίδια απόδοση και η θεωρία προβλέπει ότι για ένα καθορισμένο επίπεδο απόδοσης, ο επενδυτής θα επιλέξει το χαρτοφυλάκιο που έχει τη μικρότερη τυπική απόκλιση.

● Ένα χαρτοφυλάκιο χαρακτηρίζεται σαν αποδοτικό (efficient) εάν δεν υπάρχει άλλο χαρτοφυλάκιο που έχει την ίδια τυπική απόκλιση αλλά με μεγαλύτερη αναμενόμενη απόδοση ή άλλο χαρτοφυλάκιο που έχει την ίδια απόδοση αλλά με μικρότερη τυπική απόκλιση. Το efficient frontier είναι η συγκέντρωση όλων των αποδοτικών χαρτοφυλακίων.

● Ας καθορίσουμε ένα χρονικό διάστημα που αρχίζει από σήμερα. Το διάστημα του ενός έτους είναι το συνηθέστερο. Οι σημερινές αξίες για τις επενδύσεις που φέρουν κίνδυνο είναι γνωστές. Οι συσσωρευμένες αξίες τους (αντανακλώντας τις μεταβολές των τιμών, τις πληρωμές των κουπονιών, τα μερίσματα, τη διαίρεση του μετοχικού κεφαλαίου (stock split), κλπ) στο τέλος του χρονικού ορίζοντα είναι τυχαίες. Στις τυχαίες ποσότητες μπορούμε να αποδώσουμε τις αναμενόμενες αποδόσεις (expected returns) και τις μεταβλητότητες των τιμών (volatilities). Μπορούμε, επίσης, να αποδώσουμε σε κάθε ζεύγος μία συσχέτιση (correlation) για τις αποδόσεις τους. Με τον τρόπο αυτό μπορούμε να υπολογίσουμε την αναμενόμενη απόδοση και τη μεταβλητότητα των τιμών κάθε χαρτοφυλακίου. Η έννοια του βέλτιστου χαρτοφυλακίου (optimal portfolio) μπορεί να προσδιορισθεί με δύο τρόπους: 1) για κάθε επίπεδο κινδύνου αγοράς (volatility), επιλέγουμε όλα τα χαρτοφυλάκια με αυτή τη μεταβλητότητα τιμών. Από αυτά επιλέγουμε, στη συνέχεια, αυτό με τη μεγαλύτερη αναμενόμενη απόδοση 2) για κάθε αναμενόμενη απόδοση, επιλέγουμε όλα τα χαρτοφυλάκια που έχουν αυτή την αναμενόμενη απόδοση. Τέλος, από αυτά επιλέγουμε εκείνο που έχει τη μικρότερη μεταβλητότητα. Κάθε ένας από τους ανωτέρω δύο ορισμούς παράγει μία σειρά βέλτιστων χαρτοφυλακίων. Ο ορισμός 1 παράγει ένα βέλτιστο χαρτοφυλάκιο για κάθε πιθανό επίπεδο κινδύνου. Ο ορισμός 2 παράγει ένα βέλτιστο χαρτοφυλάκιο για κάθε αναμενόμενη απόδοση. Τώρα, οι δύο ορισμοί είναι ισοδύναμοι. Η σειρά των βέλτιστων χαρτοφυλακίων του ορισμού 1 είναι ακριβώς η ίδια σειρά που παράγεται από τον ορισμό 2. Αυτή η σειρά των βέλτιστων χαρτοφυλακίων ονομάζεται σύνορο βέλτιστων επιλογών ή όριο αποδοτικότητας (efficient frontier).

Η ωοειδής περιοχή ανταποκρίνεται στο επιτευχθέν διάστημα κινδύνου - απόδοσης. Για κάθε σημείο αυτής της περιοχής, υπάρχει τουλάχιστον ένα χαρτοφυλάκιο που μπορεί να κατασκευασθεί και έχει τον κίνδυνο και την απόδοση που ανταποκρίνονται σε αυτό το σημείο. Το όριο αποδοτικότητας είναι η χρυσή καμπύλη που τρέχει κατά μήκος της κορυφής της επιτευχθείσας περιοχής. Τα χαρτοφυλάκια στο όριο αποδοτικότητας είναι άριστα και στις δύο κατευθύνσεις και προσφέρουν τη μέγιστη αναμενόμενη απόδοση για κάποιο δεδομένο επίπεδο κινδύνου και το μικρότερο κίνδυνο για κάποιο δεδομένο επίπεδο αναμενόμενης απόδοσης.


Προσθήκη νέας απάντησης